sms 2 : to katevasa apisteyto einai. my namper 707………… dokimase na ta poume:)

φφφφφφ…. ένα, ένα, έλα Νίκο με ακούς…. φφφφ ένα, δύο…..

κλικ αποδοχή κλήσης

φφφφ έλα γιάννης ακούει… ακούει φφφφ έλα…

Νίκο εσύ είσαι;

sms 3 : anoixe ixeia soy

…Γιάννη ; ακούς ;

έλα Νίκο σε ακούω.

μπορούμε να μιλάμε με τις ώρες τώρα.

χωρίς χρέωση;

χωρίς.

φοβερό Αθήνα Θεσσαλονίκη τζάμπα;

ναι ρε. Τελείως τζάμπα.

απίστευτο…. όση ώρα θέλουμε;

εεεε ναι σου λένε, τώρα με τις dsl δεν υπάρχει χρονοχρέωση.

μάλιστα. Λοιπόν τι κάνεις ρε Νικόλα ; όλα καλά ;

μια χαρά. Εσύ ;

κι εγώ….

λοιποοοοοον….

εεεε…..

να μην σε κρατάω άλλο λοιπόν…

έγινε Γιάννη γεια χαρά.

γειά σου κι εσένα Νικόλα τα λέμε.

-Τα λεφτά ή την ζωή σου;

Στιγμιαία πέρασε από το μυαλό μου, αυτό που αποκαλείται ζωή μου. Τελικά αποφάσισα, από καιρό είχα αποφασίσει.

-Την ζωή μου του είπα. Μετά θα βρεις περίπου 1200 ευρώ, στην εσωτερική τσέπη του μπουφάν, στην δεξιά πλευρά.

- Εεε… δώσε μου τα λεφτά τώρα, αμέσως…!!!

-Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις, απάντησα. Αλλιώς δεν έχει φράγκο.

Εκανα μεταβολή και άρχισα να απομακρύνομαι σιγά-σιγά δίνοντάς του στόχο σε περίπτωση που το αποφάσιζε. Οταν έφτασα στο επόμενο στενό, γύρισα και κοίταξα. Είχε εξαφανιστεί.

Κοίταξα τον Αντρέα που οδηγούσε δίπλα μου.
-Και γιατί μας κάλεσε ;
-Δεν ξέρω, τον γνωρίζω ελάχιστα από την σχολή. Είναι ψώνιο, τελείως ψώνιο.
Σταματήσαμε έξω από μια πολυκατοικία.
-Τουλάχιστον ο τύπος ξέρει να ζει.
Γύρω, γύρω υπήρχαν χαλάσματα. Ούτε ψυχή. Μας άνοιξε την πόρτα ένας χοντρός με λιγδιασμένη φανέλα από κάτι σα τσιμέντο.
-Γεια σου Αντρέα, είπε ο χοντρός και αγκάλιασε μέχρι πνιγμού τον φίλο μου.

Έβαλε στα ποτήρια λίγο ουίσκι.
-Ένα σωρό λεφτά μάζεψα. Σώθηκα. Είχα και προτάσεις, ένας τύπος λίγο εκκεντρικός μου πρότεινε να του κάνω ιδιωτική έκθεση για πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ. Ακου νούμερα.
-Με τι αν επιτρέπεται;
-Θα την ονομάσω (πληγωμένα κορμιά). Ακριβώς η ίδια διαδικασία με ανθρώπινα κορμιά. Σκέψου μια βαθειά τομή στην κοιλιά ραμμένη με απλή κλωστή ή ένα κομμένο δάκτυλο ξανακολλημένο με σελοτέιπ ή ένα βγαλμένο μάτι τοποθετημένο στην κόγχη με κόλα, όπως με τα λαμπατέρ.
-Σώπα ρε Ηλία, είπε ο Αντρέας , και ποιος θα δεχτεί;
-Εσείς, είπε ήρεμα ο Ηλίας.

Έκανα να σηκωθώ . Αδύνατον. Ζαλιζόμουν , ο κόσμος γύριζε. Το ουίσκι, κάτι είχε ρίξει στο ουίσκι. Ο Αντρέας έπεσε μ’ ένα γδούπο στο πάτωμα.
-Σκατά, ήταν η τελευταία μου κουβέντα.

-Δυστυχώς, πρόλαβα να ακούσω, μετά την επέμβαση κανένα από τα λαμπατέρ δεν άναβε.

Κάποιες φορές ονειροβατώ. Στέκομαι στο γκισέ, κλείνω τα μάτια κι ας έχει έρθει η σειρά μου.

Μια γουλιά ζεστή ρακί και μια ελιά, όλος ο κόσμος.

…ΓΙΑΤΙ …

Ελα μου ντε.

“ΕΧΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ BLOGGERS ΠΟΥ ΜΕΤΑΔΙΔΟΥΝ ΨΕΜΑΤΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ!”